diakriet

mannelijk (de)/dijaˈkrit/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. taalkunde (taalkunde) een teken dat boven, onder of door een letter gezet wordt en nodig is voor de uitspraak.
    (…) er is een niet-toegestane combinatie van een letter en een diakriet gebruikt (…)

Etymologie

*verkorting van diakritisch en teken of van diacriticum

Synoniemen

diacriticumdiakritisch teken
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek