diatomeeën

/ˌdijatoˈmejə(n)/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

protisten (protisten) stam van eencellige organismen , waarvan de leden een extern skelet van kiezel (siliciumdioxide, SiO2) hebben
De meeste diatomeeën variëren in grootte van 10 tot 100 micrometer.

*van Neolatijn "Diatomeae" gevormd uit "διάτομος" (diátomos) "doorgehakt, doorgesneden", op te vatten als "diatomee" met de uitgang -en

Engelsdiatoms

Fransdiatomées

DuitsKieselalgen, Diatomeen

Spaansdiatomeas

Zweedskiselalgerna