dienstvaardigheid
vrouwelijk (de)/dinst'fardəxhɛɪt/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- de mate waarin iemand bereid is om een ander te helpen
- handeling waarmee iemand een ander helpt
Etymologie
*afleiding van dienstvaardig
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek