disfunctie

vrouwelijk (de)/'dɪsfʏŋksi/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. medisch (medisch) storing, ontwrichting in de werking van organen
  2. werking die aan het bereiken van een doel afbreuk doet

Etymologie

*afgeleid van functie

Verwante woorden

disfunctiesdisfunctioneeldisfunctioneerdisfunctioneerdedisfunctioneerdendisfunctioneertdisfunctioneledisfunctionerendisfunctionerende
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek