disjunctie
vrouwelijk (de)/dɪs'jʏŋksi/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- tegenstelling, scheiding
- (biologie) het in gescheiden gedeelten opgelost zijn van een verspreidingsgebied waarbij in de tussengebieden die soorten niet voorkomen
- (biologie) het uiteengaan van overlangs gedeelde chromosomenparen gedurende de celdeling
- (taalkunde) het niet gecorreleerd zijn van fonemen
- (wiskunde) logische operator (symbool: \scriptstyle\lor, OF of OR), wiens betekenis ongeveer overeenkomt met de betekenis van het Nederlandse woord "of"
Etymologie
*afgeleid van disjunct
Vertalingen
Engelsdisjunction
Fransdisjonction
DuitsDisjunktion
Spaansdisyunción
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek