disjunctie
Wat is de betekenis van disjunctie?
disjunctie betekent: tegenstelling, scheiding
Betekenis
- tegenstelling, scheiding
- (biologie) het in gescheiden gedeelten opgelost zijn van een verspreidingsgebied waarbij in de tussengebieden die soorten niet voorkomen
- (biologie) het uiteengaan van overlangs gedeelde chromosomenparen gedurende de celdeling
- (taalkunde) het niet gecorreleerd zijn van fonemen
- (wiskunde) logische operator (symbool: \scriptstyle\lor, OF of OR), wiens betekenis ongeveer overeenkomt met de betekenis van het Nederlandse woord "of"
Betekenis en uitleg van disjunctie
Disjunctie is een term die gebruikt wordt om een keuze of een alternatieve situatie aan te duiden. Het betekent eigenlijk dat er verschillende mogelijkheden zijn waaruit je kunt kiezen, waarbij de ene mogelijkheid niet automatisch de andere uitsluit.
Je komt het woord disjunctie vaak tegen in de logica en wiskunde, waar het verwijst naar de keuze tussen twee of meer opties. In het dagelijks leven kun je het ook gebruiken om aan te geven dat je een beslissing moet maken tussen verschillende alternatieven. Het woord heeft een nuance van 'of', waarbij de keuze tussen de opties belangrijk is.
Voorbeelden
- Bij een disjunctie tussen koffie of thee, moet je kiezen wat je wilt drinken.
- De disjunctie in haar argumenten maakte het moeilijk om haar standpunt te volgen.
- In de logica wordt een disjunctie vaak aangeduid met het symbool '∨', wat 'of' betekent.
Woordoorsprong
Het woord disjunctie komt van het Latijnse 'disjunctio', wat 'scheiding' of 'verbinding' betekent. Het is afgeleid van 'disjungere', dat 'losmaken' of 'scheiden' betekent.
Veelgestelde vragen over disjunctie
Wat is de betekenis van disjunctie?
disjunctie betekent: tegenstelling, scheiding
Hoeveel betekenissen heeft disjunctie?
disjunctie heeft 5 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Welk woordgeslacht heeft disjunctie?
disjunctie is een vrouwelijk (de).
Etymologie
*afgeleid van disjunct