dispositief
onzijdig (het)/ˌdɪspoziˈtif/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (juridisch) beschikking in een vonnis
- apparaat, systeem of ander ding waarover men kan beschikken om iets te doen of te bereikenDit dispositief is tegelijkertijd een hamer die toelaat de ramen zonder inspanning te breken, alsmede een mes om zonder kwetsuren de veiligheidsriemen door te snijden
- beschikkend
Etymologie
*afgeleid van positief
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek