dispositief

onzijdig (het)/ˌdɪspoziˈtif/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. juridisch (juridisch) beschikking in een vonnis
  2. apparaat, systeem of ander ding waarover men kan beschikken om iets te doen of te bereiken
    Dit dispositief is tegelijkertijd een hamer die toelaat de ramen zonder inspanning te breken, alsmede een mes om zonder kwetsuren de veiligheidsriemen door te snijden
  3. beschikkend

Etymologie

*afgeleid van positief