Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.

diss

mannelijk (de)/dɪs/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

indirecte belediging door gebruik van daarvoor geschikt taalgebruik of gedrag
Zo, die diss was niet mals!

* Leenwoord uit het Jamaicaanse Engels, waarschijnlijk via de Verenigde Staten naar Nederland gekomen. Veel gebruikt in de rapscene.