dissonantie

dissonantie betekent: (muziek) lelijke klank door het combineren van tonen die niet harmoniëren

vrouwelijk (de)/ˌdɪsoˈnɑn(t)si/

Wat is de betekenis van dissonantie?

dissonantie betekent: (muziek) lelijke klank door het combineren van tonen die niet harmoniëren

zelfstandig naamwoord

muziek (muziek) lelijke klank door het combineren van tonen die niet harmoniëren
het naast elkaar bestaan van tegenstrijdige gegevens

dissonantie betekent: (muziek) lelijke klank door het combineren van tonen die niet harmoniëren

dissonantie heeft 2 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.

dissonantie is een vrouwelijk (de).

Synoniemen van dissonantie zijn: onwelluidendheid.

*van "dissonance", op te vatten als afgeleid van dissonant

Fransdissonance

Spaansdisonancia