dissonantie
vrouwelijk (de)/ˌdɪsoˈnɑn(t)si/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (muziek) lelijke klank door het combineren van tonen die niet harmoniëren
- het naast elkaar bestaan van tegenstrijdige gegevens
Etymologie
*van "dissonance", op te vatten als afgeleid van dissonant
Vertalingen
Fransdissonance
Spaansdisonancia
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek