distichon
onzijdig (het)/'dɪstixɔn/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (letterkunde) (dichtvorm) tweeregelig vers dat een volledige zin vormt
Etymologie
via het Latijnse distichus, afgeleid van het Oudgriekse δίστιχος, distikhos ("van twee rangen/verzen")
Vertalingen
Fransdistique
Spaansdístico
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek