dominant

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˌdomiˈnɑnt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. muziek (muziek) hoofdtoon, de toon of een akkoord op de vijfde trede van een toonladder
  2. genetica (genetica) overheersende erfelijke factor

Etymologie

* van domineren

Antoniemen

recessief

Vertalingen

Engelsdominant
Fransdominante
DuitsDominante
Spaansdominante
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek