doordenker
mannelijk (de)/ˈdordɛŋkər/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- verhaal, mop of raadsel waar je goed over moet nadenkenWat heeft ogen aan alle kanten en kan toch niet zien? Dat is nu eens een doordenker…
- iemand die zich verder in onderwerpen verdiept dan anderenEen oorspronkelijk denker was hij maar in geringe mate, en zeker geen doordenker, maar met bliksemende helderheid brengt hij allerlei, vaak -naar hij zich ook zelf wel volkomen bewust was- fijne opmerkingen op veelal scherp treffende wijze onder woorden.
Etymologie
*afgeleid van doordénken
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek