doorgave

mannelijk/vrouwelijk (de)/'dorɣavə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het overhandigen van iets dat men eerder ontvangen heeft

Verwante woorden

Doordoor en doordoorademendooraderddooraderdedooraderendooraderingdoorakkerenDoorakkersdooratdoorbakkendoorbeet
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek