woorden
boek
Start
βΊ
D
βΊ
doorgroeven
doorgroeven
/dorΛΙ£ruvΙ(n)/
Betekenis
werkwoord
diepe voren in een oppervlak veroorzaken
De tand des tijds doorgroefde zijn gelaat.
Verwante woorden
Door
door en door
doorademen
dooraderd
dooraderde
dooraderen
dooradering
doorakkeren
Doorakkers
doorat
doorbakken
doorbeet
Bron:
OpenTaal
&
WikiWoordenboek
π Synoniemen van doorgroeven
β doorgroeit
doorgrond β
Meer woorden met D
D66-partijleider
dagversgroepen
dambordpatroon
dansactiviteit
danses macabres
dansschoentjes
datatransmissiesystemen
deconstrueerde
Denon
depotpreparaat