doorzoeking

vrouwelijk (de)/dor'zukɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het zeer grondig onderzoeken van iets; de keer dat men iets zeer grondig onderzoekt
  2. de keer dat de politie een ruimte onderzoekt zonder dat hiervoor toestemming door de eigenaar of de bewoner is gegeven

Etymologie

* (nomact) doorzoeken

Synoniemen

opsporingswerkexploratieonderzoekinghuiszoeking
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek