Drift

mannelijk/vrouwelijk (de)/drɪft/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

sterke en plotselinge opwelling van woede, bijv. agressiedrift
De man kreeg van drift een hartaanval.
heftige neiging tot iets, bijv. bekeringsdrift, broeddrift
scheepvaart (scheepvaart) door wind of stroming veroorzaakte afwijking van de koers van een schip, afdrift, winddrift
dierkunde (dierkunde) groep dieren, bijv. zwanendrift
transport (transport) weg waarlangs dieren gedreven wordt, eendendrift, schapendrift
verouderd, transport (verouderd), (transport) (Kaapkolonie) een doorwaadbare plaats waar het vee of de ossenwagen door de river gedreven kan worden
..maar de Gouverneur vond goed nog vier uuren voort te ryden tot aan de drift van de Nysna alwaar wy laat in den avond aankwamen, juist op een ogenblik dat de vloed op desselvs grootste hoogte was en dienvolgens onmogelyk om de drift te passeeren. Reize in de binnen-landen van Zuid-Africa {{Aut|W.B.E. Paravincini di Capelli

* van drijven

Engelsbevy, collection, group

Spaansrabia, grupo, rebaño