druk

mannelijk (de)/drʏk/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

natuurkunde (natuurkunde) pressie, kracht die over een oppervlakte uitgeoefend wordt
De druk wordt gelijkmatig over de hele band verdeeld.
situatie dat iets of iemand je tot iets dwingt
Zijn finale-uitvoering van Arcade moet hij onder zware druk hebben gezongen.
keer dat iets gedrukt is

* In de betekenis van ‘het drukken’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1351

Iemand onder druk zetten — Iemand proberen te dwingen om iets te doen
Onder druk staan — Gedwongen worden om snel maatregelen te nemen
Op iemand druk uitoefenen — Iemand min of meer proberen te dwingen om iets te doen
Onder druk wordt alles vloeibaar. — Wanneer er maar voldoende pressie wordt uitgeoefend of als de omstandigheden erg dwingend zijn, blijkt er veel meer aanpassing mogelijk dan normaal.

Engelspressure, busy, busy

Franspression, occupé, prenant

DuitsDruck, beschäftigd, vielbeschäftigd

Spaanspresión

Italiaanspressione

Russischдавление

Japans圧力

Poolsciśnienie