Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.

dubbele punt

/ˈdʏbələ pʏnt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

taalkunde (taalkunde) een leesteken gevormd door twee boven elkaar geplaatste punten
De dubbele punt wordt gebruikt voorafgaand aan een opsomming, een toelichting of directe rede, en in technische notaties.

* Samenstelling met tussenliggende spatie van dubbel en punt

Fransdeux-points