duin
vrouwelijk (de)/dœyn/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- een zandheuvel aan de kustJullie moeten de duinen ontzien, want ze zijn de beste zeewering die we hebben.
- het stelsel van zandheuvels aan de kustHij ging graag voor een wandeling het duin in.
Etymologie
* Leenwoord uit het Keltisch, in de betekenis van ‘zandheuvel’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1067
Vertalingen
Engelsdune
Fransdune
DuitsDüne
Spaansduna
Italiaansduna
Portugeesduna
Russischдюна
Chinees沙丘
Japans砂丘
Poolswydma
Zweedsdyn, sanddyn
Deensklit
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek