duin
Wat is de betekenis van duin?
duin betekent: een zandheuvel aan de kust
Betekenis
- een zandheuvel aan de kust
- het stelsel van zandheuvels aan de kust
Voorbeelden van "duin" in een zin
- Jullie moeten de duinen ontzien, want ze zijn de beste zeewering die we hebben.
- Hij ging graag voor een wandeling het duin in.
Betekenis en uitleg van duin
Een duin is een natuurlijke heuvel of een rij van zand die meestal langs de kust of in woestijnachtige gebieden voorkomt. Deze zandformaties ontstaan door de invloed van wind en water, en ze spelen een belangrijke rol in het ecosysteem door de natuur te beschermen tegen erosie.
Het woord 'duin' wordt vaak gebruikt in de context van natuur en landschap, vooral in kustgebieden zoals Nederland. Duinen zijn niet alleen esthetisch waardevol, maar bieden ook leefruimte voor diverse planten en dieren. Je kunt het woord ook gebruiken in bredere zin, bijvoorbeeld om de schoonheid van een duinlandschap te beschrijven tijdens een wandeling of fietstocht.
Voorbeelden
- Tijdens onze vakantie aan de kust hebben we lange wandelingen gemaakt over de duinen.
- De duinen zijn een belangrijk onderdeel van het Nederlandse landschap en helpen om het achterland te beschermen tegen de zee.
- Op een zonnige dag is het heerlijk om te picknicken op de top van een duin, met uitzicht over het strand.
Woordoorsprong
Het woord 'duin' komt van het Oudnederlands 'duna', dat verwant is aan het Engelse 'dune'.
Veelgestelde vragen over duin
Wat is de betekenis van duin?
duin betekent: een zandheuvel aan de kust
Hoeveel betekenissen heeft duin?
duin heeft 2 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Welk woordgeslacht heeft duin?
duin is een vrouwelijk (de).
Hoe gebruik je duin in een zin?
Voorbeeld: “Jullie moeten de duinen ontzien, want ze zijn de beste zeewering die we hebben.”
Etymologie
* Leenwoord uit het Keltisch, in de betekenis van ‘zandheuvel’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1067