duin
vrouwelijk (de)/dœyn/
Wat is de betekenis van duin?
duin betekent: een zandheuvel aan de kust
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- een zandheuvel aan de kust
- het stelsel van zandheuvels aan de kust
Voorbeelden van "duin" in een zin
- Jullie moeten de duinen ontzien, want ze zijn de beste zeewering die we hebben.
- Hij ging graag voor een wandeling het duin in.
Etymologie
* Leenwoord uit het Keltisch, in de betekenis van ‘zandheuvel’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1067
Vertalingen
Engelsdune
Fransdune
DuitsDüne
Spaansduna
Italiaansduna
Portugeesduna
Russischдюна
Chinees沙丘
Japans砂丘
Poolswydma
Zweedsdyn, sanddyn
Deensklit
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek