Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.

durver

mannelijk (de)/ˈdʏrvər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

iemand die niet bang is om wat te doen, iemand met lef
In dit gedicht is Thomas van kind tot volwassene, van klimrek tot kerktoren, een durver. Ondersteboven kiest hij voor het risico.

Etymologie

*afgeleid van durven

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek

📖 Synoniemen van durver