duvel

mannelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. een gewestelijke vorm van duivel of satan
    Bij christenen en islamieten wordt de duvel de benaming van een enkele persoonlijkheid, ook wel aangeduid als de duivel of Lucifer en gezien als een gevallen (aarts-)engel, die door God uit de hemel werd geworpen toen deze tegen God in opstand kwam.

Etymologie

*vereenvoudiging van duivel

Verwante woorden

Duvekotduveldeduvelenduvelsduvelseduvelstoejagerduvelstoejagersduveltduveltjeduveltjes
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek