dwangsombeschikking

vrouwelijk (de)/ˈdwɑnsɔmbəˌsxɪkɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. juridisch, regering (juridisch) (regering) overheidsbesluit dat iemand opdraagt om aan een wettelijke eis te voldoen of anders een boete te betalen die zeker zo kostbaar is
    Hij haalde regelmatig de krant. Bijvoorbeeld toen de gemeente hem in de jaren negentig een dwangsom oplegde, omdat hij na sluitingstijd nog met wat mensen aan de bar zat na te praten. Willem werd furieus en plakte de dwangsombeschikking demonstratief op het caféraam.

Verwante woorden

dwangdwangakkoorddwangarbeiddwangarbeiderdwangarbeidersdwangarbeiderskampdwangarbeiderskampendwangbeelddwangbeeldendwangbehandelingdwangbehandelingendwangbeleid
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek