dwangsombeschikking
vrouwelijk (de)/ˈdwɑnsɔmbəˌsxɪkɪŋ/
Wat is de betekenis van dwangsombeschikking?
dwangsombeschikking betekent: (juridisch) (regering) overheidsbesluit dat iemand opdraagt om aan een wettelijke eis te voldoen of anders een boete te betalen die zeker zo kostbaar is
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (juridisch) (regering) overheidsbesluit dat iemand opdraagt om aan een wettelijke eis te voldoen of anders een boete te betalen die zeker zo kostbaar is
Voorbeelden van "dwangsombeschikking" in een zin
- Hij haalde regelmatig de krant. Bijvoorbeeld toen de gemeente hem in de jaren negentig een dwangsom oplegde, omdat hij na sluitingstijd nog met wat mensen aan de bar zat na te praten. Willem werd furieus en plakte de dwangsombeschikking demonstratief op het caféraam.
Veelgestelde vragen over dwangsombeschikking
Wat is de betekenis van dwangsombeschikking?
dwangsombeschikking betekent: (juridisch) (regering) overheidsbesluit dat iemand opdraagt om aan een wettelijke eis te voldoen of anders een boete te betalen die zeker zo kostbaar is
Welk woordgeslacht heeft dwangsombeschikking?
dwangsombeschikking is een vrouwelijk (de).
Hoe gebruik je dwangsombeschikking in een zin?
Voorbeeld: “Hij haalde regelmatig de krant. Bijvoorbeeld toen de gemeente hem in de jaren negentig een dwangsom oplegde, omdat hij na sluitingstijd nog met wat mensen aan de bar zat na te praten. Willem werd furieus en plakte de dwangsombeschikking demonstratief op het caféraam.”
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek