dwingen
Wat is de betekenis van dwingen?
dwingen betekent: (ov) iemand zonder rekening te houden met zijn wil iets opleggen
Betekenis
- (ov) iemand zonder rekening te houden met zijn wil iets opleggen
Voorbeelden van "dwingen" in een zin
- Hij werd gedwongen om zijn huis te verlaten.
- Ik dwong mijn dochter om thuis te blijven.
- Er viel hierboven niks te faken of te bluffen, de bergen dwongen me om hen met respect en nederigheid te bejegenen.
Betekenis en uitleg van dwingen
Dwingen betekent iemand of iets tot een bepaalde actie of gedrag verplichten. Het impliceert vaak een vorm van druk, waardoor de ander geen keuze lijkt te hebben.
Het woord 'dwingen' wordt vaak gebruikt in situaties waarin iemand zijn of haar wil oplegt aan een ander, bijvoorbeeld in conflicten of onderhandeling. Het kan zowel fysiek als mentaal zijn en heeft vaak een negatieve connotatie, omdat het de autonomie van de ander beperkt. In juridische context kan het ook verwijzen naar het afdwingen van naleving van regels of wetten.
Voorbeelden
- De leraar moest de leerlingen dwingen om hun huiswerk af te maken, omdat ze anders niet goed zouden presteren.
- Tijdens de vergadering werd het management gedwongen om een beslissing te nemen over de nieuwe strategie.
- In extreme gevallen kan een overheid haar burgers dwingen om bepaalde maatregelen te volgen in tijden van crisis.
Woordoorsprong
Het woord 'dwingen' komt van het Oudnederlands 'dwinghen', wat 'dringen' of 'verplichten' betekent. Het heeft verwanten in andere Germaanse talen, die een vergelijkbare betekenis hebben.
Veelgestelde vragen over dwingen
Wat is de betekenis van dwingen?
dwingen betekent: (ov) iemand zonder rekening te houden met zijn wil iets opleggen
Hoe gebruik je dwingen in een zin?
Voorbeeld: “Hij werd gedwongen om zijn huis te verlaten.”
Etymologie
*dwingen tot