Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.

dysfasie

vrouwelijk (de)/ˌdɪsfaˈzi/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. een ontwikkelingsstoornis bij kinderen, waarbij het kind meer begrijpt van wat anderen zeggen dan het zelf kan zeggen, zonder dat er sprake is van verstandelijke handicap of emotionele stoornis

Etymologie

*afgeleid van het Griekse 'phasis' (spraak)

Vertalingen

Engelsdysphasia
Fransdysphasie
DuitsDysphasie
Spaansdisfasia, disfrasia