dyslecticus
mannelijk (de)/dɪsˈlɛktiˌkʏs/
Wat is de betekenis van dyslecticus?
dyslecticus betekent: iemand die woordblindheid of dyslexie heeft
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- iemand die woordblindheid of dyslexie heeft
Voorbeelden van "dyslecticus" in een zin
- De bekende meubelontwerper is een dyslecticus.
Veelgestelde vragen over dyslecticus
Wat is de betekenis van dyslecticus?
dyslecticus betekent: iemand die woordblindheid of dyslexie heeft
Welk woordgeslacht heeft dyslecticus?
dyslecticus is een mannelijk (de).
Hoe gebruik je dyslecticus in een zin?
Voorbeeld: “De bekende meubelontwerper is een dyslecticus.”
Etymologie
*afleiding van dyslexie
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek