eïs

mannelijk/vrouwelijk (de)/xxxx/

Wat is de betekenis van eïs?

eïs betekent: (muziek) een met een halve toon verhoogde toon "e"

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. muziek (muziek) een met een halve toon verhoogde toon "e"
  2. muziek (muziek) de grondtoon (tonica) van de “eïs-mineurtoonladder”, tevens een korte aanduiding van die toonladder
  3. muziek (muziek) de grondtoon van het “eïs-mineurakkoord”, de kleine drieklank op de eerste trap (tonica-akkoord) van de kleinetertstoonladder op die toon

Voorbeelden van "eïs" in een zin

  • De toon “eïs” klinkt in de getempereerde stemming gelijk aan de toon “f”.
  • Op de notenbalk van een etude in eïs, staan acht kruisen als voortekens.
  • De drie tonen van het eïs-mineurakkoord (symbool: Em) in grondligging, zijn: eïs - gis - bis.

Etymologie

* Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘met een halve toon verhoogde e’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1890

Vertalingen

EngelsE-sharp, Eïs-sharp minor, E-sharp minor
Fransmi dièse, mi dièse mineure, mi dièse mineur
Duitseïs, eïs-Moll, eïs-Moll