eenzijdigheid

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. de mate waarin iets maar van een kant bezien wordt
    Maar Sergej Ivanovitsj, die niet met zoveel vuur en zoveel eenzijdigheid sprak als de professor en in wiens hoofd nog ruimte genoeg was om de professor te antwoorden en tegelijk een zo eenvoudig, natuurlijk gezichtspunt te begrijpen als waaruit deze vraag gesteld was, glimlachte en zei:- Wij hebben nog niet het recht op deze vraag antwoord te geven.
  2. de mate waarin iets maar op één manier gebruikt wordt
    De piloten hadden vanwege de strijd in het Midden-Oosten te weinig getraind op bijvoorbeeld het onderscheppen van vijandelijke vliegtuigen. De eenzijdigheid van de missies en de aanhoudende druk op de beperkte middelen van de luchtmacht, gaven volgens Wijninga de doorslag. "Daarom kunnen we dit niet zo lang volhouden."

Etymologie

* afleiding van eenzijdig

Vertalingen

Engelslittle-mindedness, narrow mindedness, prejudice