elektrode

vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. scheikunde (scheikunde) een stuk materiaal dat alleen elektronische geleiding kent en dat dient om een stroom door een eletrolyt of een vacuüm te voeren
    De vorm en het materiaal van een elektrode zijn erg belangrijke parameters in de elektrochemie.

Etymologie

* Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘geleider van elektrische stroom in elektrolyten en gassen’ voor het eerst aangetroffen in 1859

Vertalingen

Engelselectrode
DuitsElektrode
Spaanselectrodo