elektromagneet

mannelijk (de)/eˈlɛktromɑxˌnet/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. natuurkunde (natuurkunde) een magneet waarvan het veld door een elektrische stroom veroorzaakt wordt
    Een spoel gewikkeld uit een geleidende draad wordt een elektromagneet wanneer er een stroom door geleid wordt.

Etymologie

*afgeleid van magneet

Vertalingen

Engelselectromagnet
Fransélectroaimant, électro-aimant
DuitsElektromagnet
Spaanselectroimán
Italiaanselettromagnete, elettrocalamita
Zweedselektromagnet