ellende
mannelijk/vrouwelijk (de)/ɛˈlɛndə/
Wat is de betekenis van ellende?
ellende betekent: beklagenswaardige (armoedige enz.) omstandigheden die zorgen voor lijden en verdriet
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- beklagenswaardige (armoedige enz.) omstandigheden die zorgen voor lijden en verdriet
- (bij uitbreiding) rampspoed, tegenslagen in het algemeen
Voorbeelden van "ellende" in een zin
- Hij wil politieke munt slaan uit andermans ellende.
- De aardbeving veroorzaakte veel ellende.
- De correspondentie tussen diverse vrijwilligers die ik in het archief van het Watersnoodmuseum aantrof getuigde van een praktische instelling - geconfronteerd met zoveel ellende kon je blijkbaar niet anders.
- Door alle ellende die we meemaakten is ons huwelijk gestrand.
- Het licht is altijd sterker dan het donker, alleen vergeten we dat soms en daarom is er zoveel ellende in de wereld.
Etymologie
*Van Oudnederlands "elelendis", "verbanning". (Het tweede deel is etymologisch verwant met land.) In de betekenis van ‘beroerdigheid’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1285.
Vertalingen
Engelsgloom, misery
Fransmisère
DuitsElend
Spaansmiseria
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek