emeritus
mannelijk (de)/eˈmeriˌtʏs/
Wat is de betekenis van emeritus?
emeritus betekent: van een hoogleraar of geestelijke dat deze, na goede vervulling van zijn ambt, zijn functie heeft neergelegd (zijn emeritaat heeft)
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- van een hoogleraar of geestelijke dat deze, na goede vervulling van zijn ambt, zijn functie heeft neergelegd (zijn emeritaat heeft)
- rustend
Voorbeelden van "emeritus" in een zin
- De Oud-Katholieke Kerk van Nederland heeft de emeritus pastoor die in 1973 een 15-jarige jongen seksueel misbruikte alsnog op non-actief gesteld en 'hem de mogelijkheid tot het voorgaan in kerkdiensten ontzegd'.Volkskrant 27 april 2017
Etymologie
* Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘zijn ambt neergelegd hebbend’ voor het eerst aangetroffen in 1658
Vertalingen
Engelsretired person
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek