eoceen

onzijdig (het)/ˌejoˈsen/

Wat is de betekenis van eoceen?

eoceen betekent: (geologie) geologisch tijdperk waarin de hoefdieren en walvissen zich sterk ontwikkelden, tweede tijdvak van de periode paleogeen, van 56 tot 34 miljoen jaar geleden

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. geologie (geologie) geologisch tijdperk waarin de hoefdieren en walvissen zich sterk ontwikkelden, tweede tijdvak van de periode paleogeen, van 56 tot 34 miljoen jaar geleden

Veelgestelde vragen over eoceen

Wat is de betekenis van eoceen?

eoceen betekent: (geologie) geologisch tijdperk waarin de hoefdieren en walvissen zich sterk ontwikkelden, tweede tijdvak van de periode paleogeen, van 56 tot 34 miljoen jaar geleden

Welk woordgeslacht heeft eoceen?

eoceen is een onzijdig (het).

Etymologie

*van , naam voorgesteld in 1833 door de Britse geoloog C. Lyell; afgeleid van ἠώς (éos) "dageraad" en καινός (kainós) "nieuw", dus: "dageraad van het nieuwe (leven)";[https://books.google.nl/books?id=YngeAQAAIAAJ&lpg=RA1-PA92&ots=FhOhXRq5C4&dq=%22On%20the%20Silurian%20and%20Cambrian%20Systems%2C%20Exhibiting%20the%20Order%20in%20which%20the%20Older%20Sedimentary%20Strata%20Succeed%20each%20other%20in%20England%20and%20Wales%22&hl=nl&pg=RA2-PA48#v=onepage&q=paleocene&f=false "The Geologic Time Classification of the United States Geological Survey Compared with Other Classifications" (1925) US Department of the Interior, Washington]; p. 50 e.v.; geraadpleegd 2016-02-02

Vertalingen

EngelsEocene, Eocene
FransÉocène, éocène
SpaansEoceno