epenthesis
Wat is de betekenis van epenthesis?
epenthesis betekent: (taalkunde) insertie van een of meer klanken of een lettergreep aan het woordmidden
Betekenis
- (taalkunde) insertie van een of meer klanken of een lettergreep aan het woordmidden
Voorbeelden van "epenthesis" in een zin
- Vele Nederlandse woorden bevatten een epenthesis om twee zelfstandige naamwoorden te verbinden.
Betekenis en uitleg van epenthesis
Epenthesis is een taalkundig fenomeen waarbij een extra klank of letter wordt toegevoegd aan een woord om de uitspraak te vergemakkelijken. Dit gebeurt vaak om een onhandige of moeilijk uit te spreken combinatie van klanken te vermijden.
Je komt epenthesis vaak tegen in de spreektaal, vooral wanneer mensen woorden uit een andere taal proberen uit te spreken. Het kan ook voorkomen in dialecten of informele spraak, waar mensen natuurlijke klankveranderingen aanbrengen. Dit fenomeen maakt het voor de spreker makkelijker om het woord vloeiend uit te spreken, zonder dat de betekenis verloren gaat.
Voorbeelden
- In de uitspraak van 'film' hoor je soms een extra 'p' waardoor het klinkt als 'filmp'.
- Bij het uitspreken van het Engelse 'link' kan iemand geneigd zijn om een extra 't' toe te voegen, waardoor het klinkt als 'lintk'.
- In sommige dialecten wordt 'hond' soms uitgesproken als 'hondje', waarbij de 'j' als epenthetische klank fungeert.
Woordoorsprong
Het woord 'epenthesis' komt van het Griekse 'epenthesis', wat 'toevoeging' betekent. Het is samengesteld uit 'en' (in) en 'thesis' (plaatsing).
Veelgestelde vragen over epenthesis
Wat is de betekenis van epenthesis?
epenthesis betekent: (taalkunde) insertie van een of meer klanken of een lettergreep aan het woordmidden
Welk woordgeslacht heeft epenthesis?
epenthesis is een vrouwelijk (de).
Wat zijn synoniemen van epenthesis?
Synoniemen van epenthesis zijn: epenthese.
Hoe gebruik je epenthesis in een zin?
Voorbeeld: “Vele Nederlandse woorden bevatten een epenthesis om twee zelfstandige naamwoorden te verbinden.”
Etymologie
*via laat Latijn """, van "ἐπένθεσις" (epénthesis), afleiding uit "ἐπεντίθημι" (epentíthēmi) ‘ik voeg in’, gevormd uit "ἐπί" (epí) ‘bij’ + "ἐντίθημι" (entíthēmi) ‘ik steek in’, van "ἐν" (en) ‘in’ + "τίθημι" (títhēmi) ‘ik plaats, stel’; in de betekenis ‘insertie’ aangetroffen vanaf 1550