erfenis
vrouwelijk (de)/ˈɛrfənɪs/
Wat is de betekenis van erfenis?
erfenis betekent: (juridisch) het geheel aan bezittingen en schulden dat door de erflater bij zijn overlijden wordt nagelaten aan de erfgenamen
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (juridisch) het geheel aan bezittingen en schulden dat door de erflater bij zijn overlijden wordt nagelaten aan de erfgenamen
- (overdrachtelijk) datgene waarmee men uit de voorgeschiedenis of gebeurtenis geconfronteerd wordt, of wat een persoon, bedrijf of organisatie achterlaat aan bijvoorbeeld kennis, normen en waarden
- dat wat men nalaat aan het nageslacht
Voorbeelden van "erfenis" in een zin
- De erfenis was niet erg groot.
- Dit is het verhaal van Kleine Woord, een jongen die op reis ging om het geheim te ontdekken van een erfenis, die hij van zijn vader had gekregen. {{Aut|Herzen, Frank
- Harolds zaak was ook succesvol, maar zonder Sarahs erfenis zouden ze zich dit leven niet kunnen permitteren.
- Zuid-Afrika zal nog lang met de erfenis van de apartheid te maken hebben.
- Je kunt het waanzin noemen, je kunt het mijn zoektocht naar een rechtvaardige erfenis noemen, maar ik gaf niet op.
Etymologie
* Middelnederlands eruenesse, afleiding op -nesse van erven.
Vertalingen
Engelsestate, inheritance
Franshéritage
DuitsErbschaft, Nachlass
Spaansherencia
Zweedsarv
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek