ether

mannelijk (de)/ˈetər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

scheikunde (scheikunde) een organische verbinding met de functionele groep R-O-R'
De meeste ethers zijn vluchtige vloeistoffen.
natuurkunde (natuurkunde) een denkbeeldige substantie waarvan men vóór de komst van de relativiteitstheorie aannam dat deze het universum vervulde en de drager was van de elektromagnetische golven
Deze zender is niet langer in de ether.

* Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘verdovende vloeistof’ voor het eerst aangetroffen in 1778

Engelsether

DuitsÄther

Spaanséter

Russischэфир