executeur

mannelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

juridisch, beroep (juridisch) (beroep) uitvoerder van een gerechtelijk vonnis
juridisch (juridisch) executeur-testamentair (testamentuitvoerder): uitvoerder van uiterste wilsbeschikkingen in een codicil of testament (Belgisch erfrecht; Nederlands erfrecht tot 2003); bij uiterste wilsbeschikking in een notariële of onderhandse akte (testament) door erflater benoemd beheerder van een nalatenschap en afwikkelaar van de nalatenschapsschulden (geldend Nederlands erfrecht)

* Leenwoord uit Frans exécuteur, ontleend aan Latijn ex(s)ecutor ‘uitvoerder, voltrekker’, afleiding uit het werkwoord exsequi.

Engelsexecutor, executor

Fransexécuteur, exécuteur testamentaire

DuitsTestamentsvollstrecker

Spaansejecutor, albacea

Italiaansesecutore testamentario

Portugeestestamenteiro, executor testamentário

Poolswykonawca testamentu