factor

factor betekent: meewerkende oorzaak, katalysator

mannelijk (de)/ˈfɑktɔr/

Wat is de betekenis van factor?

factor betekent: meewerkende oorzaak, katalysator

zelfstandig naamwoord

meewerkende oorzaak, katalysator
wiskunde (wiskunde) getal in een vermenigvuldiging
maat waarmee men de werking of een eigenschap van een stof of product kan weergeven

zelfstandig naamwoord

handel, beroep (handel), (beroep) iemand die namens een of meer anderen werkzaamheden verricht, bijv. een afgezant van een handelaar

De aanwezigheid van steenkool was een belangrijke factor voor de ontwikkeling van de chemische industrie in Zuid-Limburg.
Het ontbinden in factoren is een belangrijke tak van de wiskunde geworden.
Ik smeerde me van top tot teen in met factor 50, hees mijn zware rugzak op mijn rug en liep omhoog richting ‘Pinchot Pass’.

* Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘element’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1856

Engelsfactor

Fransfacteur

DuitsFaktor

Spaansfactor

Portugeesfactor