flair
Wat is de betekenis van flair?
flair betekent: aanleg, "talent"
Betekenis
- aanleg, "talent"
- goede intuïtie, goed vermogen om iets te onderscheiden
- (verouderd) goed ontwikkeld reukvermogen, fijne neus
- positieve persoonlijke uitstraling
Voorbeelden van "flair" in een zin
- Hij had flair om te praten.
- We gingen zitten op het terras van Caffè Lavena. We hadden ook Florian of Quadri kunnen kiezen om ons te laten afzetten in naam van de nostalgie. Ook daar zouden we er zeker van hebben kunnen zijn dat de toeristische exploitatie van een klinkende naam en een elegant verleden met flair en stijl zou worden uitgevoerd.
Betekenis en uitleg van flair
Flair verwijst naar een bepaalde stijl of charme die iemand uitstraalt. Het is die unieke, opvallende manier waarop iemand zich kleedt, gedraagt of een activiteit uitvoert, waardoor ze opvallen en indruk maken.
Je gebruikt het woord 'flair' vaak in situaties waarin iemand iets met creativiteit en zelfvertrouwen doet, zoals bij mode, kunst of zelfs in de keuken. Het heeft een positieve connotatie en suggereert dat iemand niet alleen vaardig is, maar ook een persoonlijke toets aanbrengt. Flair kan ook verwijzen naar een gevoel voor stijl dat niet altijd tastbaar is, maar wel voelbaar in de manier waarop iemand zich presenteert.
Voorbeelden
- Haar outfit had zoveel flair dat iedereen in de kamer naar haar keek.
- De chef-kok serveerde het gerecht met een flair die de gasten betoverde.
- Hij sprak met zoveel flair dat zelfs de saaiste onderwerpen interessant werden.
Woordoorsprong
Het woord 'flair' komt uit het Frans, waar het oorspronkelijk 'neiging' of 'instinct' betekende. In het Nederlands heeft het zich ontwikkeld naar de betekenis van stijl en charme.
Veelgestelde vragen over flair
Wat is de betekenis van flair?
flair betekent: aanleg, "talent"
Hoeveel betekenissen heeft flair?
flair heeft 4 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Hoe gebruik je flair in een zin?
Voorbeeld: “Hij had flair om te praten.”
Etymologie
*Uit het Frans, in de betekenis van ‘bijzondere handigheid’ aangetroffen vanaf 1890