fonologie

vrouwelijk (de)/ˌfonoloˈɣi/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

taalkunde (taalkunde) de wetenschap die het functioneren van klanken in talen bestudeert
Een fonoloog weet veel van fonologie.
taalkunde (taalkunde) het functioneren van klanken in een bepaalde taal
Zij onderzoeken de Nederlandse fonologie.

* In de betekenis van ‘tak van taalwetenschap betreffende fonemen’ voor het eerst aangetroffen in 1855

Engelsphonology, phonology

Fransphonologie

Spaansfonología

Japans音韻論