fontein
mannelijk (de)/fɔnˈtɛɪn/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- kunstmatige bron, aangelegd om water omhoog te spuiten
- omhoogspuitende waterstraalIn de avondschemering verzamelden de bewoners van de wijk zich rond het bassin met de fonteinen, die verkoelend water spoten. {{Aut|Sandes, David
Etymologie
*van het Latijnse fons (bron)
Vertalingen
Engelsfountain, fountain
Fransfontaine, jet d'eau
DuitsSpringbrunnen, Fontäne
Spaansfuente
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek