fraude

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈfrɑudə/

Wat is de betekenis van fraude?

fraude betekent: (juridisch) bedrog of gesjoemel door valsheid in geschrifte

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. juridisch (juridisch) bedrog of gesjoemel door valsheid in geschrifte

Voorbeelden van "fraude" in een zin

  • Britse bank kreeg boete van Britse en Amerikaanse toezichthouders voor fraude met Libor-rente
  • Nu zegt de staatssecretaris dat eerst moet worden onderzocht of het terecht is dat sommigen zijn verdacht van fraude met toeslagen. "In afwachting hiervan heb ik toegezegd de pauzeknop te hanteren", staat in de Kamerbrief. De Tweede Kamer had hier al op aangedrongen bij de staatssecretaris.

Etymologie

*via Middelnederlands """ van """, in de betekenis van ‘bedrog’ aangetroffen vanaf 1294

Vertalingen

Engelsfraud
Fransfraude
DuitsBetrug
Spaansfraude, estafa
Italiaanstruffa
Portugeesfraude
RussischМошенничество
Chinees詐騙
Japans詐欺
Koreaans사기 (법률)
Arabischغش
Turksdolandırıcılık
Poolsoszustwo
Zweedsbedrägeri
Deensbedrageri