gebouw

onzijdig (het)/ɣəˈbɑu/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

bouwkunde (bouwkunde) een constructie van enige omvang die verbonden is met de grond en waarin men kan wonen of werken
Dit gebouw is in jugendstil opgetrokken.
Er komen oude twijfels naar boven nu het gebouw langzaam wordt onthuld, en ze merkt dat ze er nog steeds bang voor is.
Op de zijkant van het geschetste gebouw heeft Otto ook iets geschreven.

*Afgeleid van de stam van bouwen

Engelsbuilding

Fransbâtiment

DuitsGebäude

Spaansedificio, construcción

Italiaansedificio, palazzo

Portugeesedifício

Russischздание, строение, постройка

Zweedsbygge, byggnad, hus

Deensbygning