gehoorzaam
Wat is de betekenis van gehoorzaam?
gehoorzaam betekent: bereid gehoor te geven aan regels of bevelen
Betekenis
- bereid gehoor te geven aan regels of bevelen
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van gehoorzamen
- gebiedende wijs van gehoorzamen
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van gehoorzamen
Voorbeelden van "gehoorzaam" in een zin
- Dit kind is niet altijd gehoorzaam als het naar bed gestuurd wordt.
- Ik gehoorzaam.
- Gehoorzaam!
- Gehoorzaam je?
Betekenis en uitleg van gehoorzaam
Het woord 'gehoorzaam' verwijst naar de bereidheid om te luisteren en te voldoen aan instructies of opdrachten van anderen. Het duidt op een houding van onderdanigheid en respect voor autoriteit of regels.
Je gebruikt 'gehoorzaam' vaak in situaties waarin iemand zich aan de verwachtingen of richtlijnen van een ander houdt, zoals binnen gezinnen, scholen of werkplekken. Het woord kan zowel een positieve connotatie hebben, zoals trouw zijn aan regels, als een negatieve, zoals het ontbreken van eigen wil of onafhankelijkheid. Het kan ook gebruikt worden in religieuze of morele contexten, waarin gehoorzaamheid als deugd wordt gezien.
Voorbeelden
- De hond was zo gehoorzaam dat hij meteen kwam wanneer zijn baasje hem riep.
- Tijdens de les was de klas gehoorzaam en luisterde aandachtig naar de instructies van de leraar.
- Hoewel hij gehoorzaam was aan zijn ouders, voelde hij soms de behoefte om zijn eigen keuzes te maken.
Woordoorsprong
Het woord 'gehoorzaam' is afgeleid van het werkwoord 'gehoorzamen', dat 'luisteren naar' of 'volgen' betekent. Het heeft wortels in het Oudnederlands en is verwant aan het Engelse 'to obey'.
Veelgestelde vragen over gehoorzaam
Wat is de betekenis van gehoorzaam?
gehoorzaam betekent: bereid gehoor te geven aan regels of bevelen
Hoeveel betekenissen heeft gehoorzaam?
gehoorzaam heeft 4 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Hoe gebruik je gehoorzaam in een zin?
Voorbeeld: “Dit kind is niet altijd gehoorzaam als het naar bed gestuurd wordt.”
Etymologie
In de betekenis van ‘gewillig’ voor het eerst aangetroffen in 1240