gejongleer

onzijdig (het)/ɣəjɔŋˈler/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

voorwerpen gelijktijdig in de lucht houden door ze behendig beurtelings op te gooien
Het gejongleer met brandende fakkels leek haar gevaarlijk
figuurlijk (figuurlijk) door snel opeenvolgende veranderingen onoverzichtelijk gemaakte werkwijze
Door maandenlang gejongleer met rapportages kon hij zijn opdrachtgever bedriegen.

Etymologie

* van jongleren

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek