gelegen

/ɣəˈleɣən/

Wat is de betekenis van gelegen?

gelegen betekent: geschikt, goed uitkomend

Betekenis

bijvoeglijk naamwoord
  1. geschikt, goed uitkomend
werkwoord
  1. werkwoordsvorm in het nederlands, woorden met boekreferenties voltooid deelwoord van liggen

Voorbeelden van "gelegen" in een zin

  • Dit bezoek komt me nu niet gelegen
  • Ik filterde zo snel mogelijk een liter water voor mijn avondmaal en zocht een wat hogerop gelegen plek in de hoop daar wat minder last van de insecten te hebben.
  • Het belang van kwantificatie is natuurlijk gelegen in het feit dat (record)tijd sporters in staat stelt om zich te meten met anderen.

Betekenis en uitleg van gelegen

Het woord 'gelegen' verwijst naar de positie of locatie van iets. Het kan zowel fysieke plaatsen als abstracte situaties beschrijven, zoals waar iets zich bevindt in de ruimte of in de tijd.

Je gebruikt 'gelegen' vaak om te wijzen op de plaats waar iets of iemand is, zoals in de zin 'Het boek ligt gelegen op de tafel'. Het woord kan ook metaforisch gebruikt worden, bijvoorbeeld om aan te geven dat iets zich in een bepaalde fase of toestand bevindt, zoals in 'Hij is gelegen in een diepe gedachte'.

Voorbeelden

  • Het huis is gelegen aan de rand van het bos, waardoor het een prachtig uitzicht biedt.
  • De vergadering is gelegen in het nieuwe kantoor op de derde verdieping.
  • Ze voelde zich gelegen om haar excuses aan te bieden na de miscommunicatie.

Woordoorsprong

Het woord 'gelegen' is afgeleid van het werkwoord 'liggen', dat verwijst naar de positie van iets in rust. Het heeft zijn oorsprong in het Oudnederlands en is door de tijd heen geëvolueerd.

Veelgestelde vragen over gelegen

Wat is de betekenis van gelegen?

gelegen betekent: geschikt, goed uitkomend

Hoeveel betekenissen heeft gelegen?

gelegen heeft 2 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.

Hoe gebruik je gelegen in een zin?

Voorbeeld: “Dit bezoek komt me nu niet gelegen

Etymologie

*vervoeging van liggen: de stam met omvoegsel ge- -en en een klinkerwisseling i-e (IPAː /ɪ/ - /e/), waarna verdubbeling van de medeklinker niet meer nodig is voor de uitspraak