gelovige

mannelijk/vrouwelijk (de)/ɣəˈlovəɣə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

iemand die een bepaald geloof aanhangt
De gelovigen stonden voor de kerk te wachten op de dienst.
De gelovigen stonden te wachten op de handlezer.

*Afleiding van gelovig .

Engelsbeliever

Franscroyant, croyante

DuitsGläubige, Gläubiger