geschiedenis

geschiedenis betekent: een verhaal dat het geheel gebeurtenissen rond een bepaald persoon of entiteit beschrijft

vrouwelijk (de)/ɣəˈsxidəˌnɪs/

Wat is de betekenis van geschiedenis?

geschiedenis betekent: een verhaal dat het geheel gebeurtenissen rond een bepaald persoon of entiteit beschrijft

zelfstandig naamwoord

een verhaal dat het geheel gebeurtenissen rond een bepaald persoon of entiteit beschrijft
het geheel van gebeurtenissen van het verleden
wetenschap (wetenschap) de wetenschap die de gebeurtenissen van het verleden beschrijft, geschiedkunde

De geschiedenis van de zondvloed is niet alleen uit de Bijbel bekend.
Nemo besloot, toen hij voor de troon van Koning Palet was gaan zitten en het kistje met de letters voor zich op de grond had gezet, de Koning zijn geschiedenis te vertellen. {{Aut|Herzen, Frank
Zo was de eenvoudige monnik uit Myra, die in de vierde eeuw plotseling in de geschiedenis kwam als de weldoener van alle mensen - en er korte tijd later weer uit verdween - nu in oost en west bekend.
Hier was geen interior designer aan het werk geweest met een efficiënt, anoniem ontwerp, maar had een overdaad aan geschiedenis een wanhopig zuchtende overdaad aan weelderige sporen achtergelaten.
Hij studeert al enige tijd geschiedenis.

* van geschieden

Engelshistory

Franshistoire

DuitsGeschichte

Spaanshistoria

Italiaansstoria

Portugeeshistória

RussischИстория

Chinees历史

Japans歴史, れきし, rekishi

Koreaans역사

Arabischتاريخ

Turkstarih

Poolshistoria

Zweedshistoria

Deenshistorie