getuige
mannelijk/vrouwelijk (de)/ɣəˈtœyɣə/
Wat is de betekenis van getuige?
getuige betekent: (juridisch) iemand die een gebeurtenis heeft meegemaakt of op andere wijze, veelal onder ede, een verklaring kan geven ten aanzien van de ware toedracht van een zaak
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (juridisch) iemand die een gebeurtenis heeft meegemaakt of op andere wijze, veelal onder ede, een verklaring kan geven ten aanzien van de ware toedracht van een zaak
voorzetsel
- kondigt de grondslag aan waarop een uitspraak gedaan wordt
Voorbeelden van "getuige" in een zin
- Andrew en ik dachten dat die vriendschap een leven lang zou duren, dat Malcolm en Etienne in de toekomst elkaars getuige zouden zijn bij hun huwelijk, en peetvader van hun respectieve kinderen.
- Terwijl ze in een kring rondom de kleine geborduurde beeltenis van het kindeke Jezus zitten, almaar biddend, urenlang, zich afwendend van de oceaan die tegen de ramen duwt, fluisterend, mompelend, elkaar vasthoudend, menen ze getuige te zijn van een wonder.
- De Dortherbeek heeft, getuige de sterk slingerende gemeentegrens, in het verleden sterk gemeanderd.
Etymologie
*De aanvoegende wijs van getuigen.
Uitdrukkingen
- Eén getuige is geen getuige
Vertalingen
Engelswitness
Franstémoin
DuitsZeuge
Spaanstestigo
Poolsświadek
Zweedsvittne
Deensvidne
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek