geweldpleger

mannelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. misdadiger die iemand met opzet verwondt of doodt
    Hij wist de verdachte niet meer met zekerheid als de geweldpleger te herkennen.
    kopschopper: geweldpleger die zijn slachtoffer (zwaar) lichamelijk letsel toebrengt door deze tegen het hoofd te schoppen, ook als hij of zij al (gewond en/of hulpeloos) op de grond ligt