glijden
Wat is de betekenis van glijden?
glijden betekent: (erga) met geringe wrijving gericht voortschuiven
Betekenis
- (erga) met geringe wrijving gericht voortschuiven
- (inerg) op een glijbaan spelen
Voorbeelden van "glijden" in een zin
- Ze waren op hun sleetje van het talud gegleden.
- Ze heeft het nog maar net over haar lijfje laten glijden wanneer er met veel misbaar een knoestige kerel komt aangesneld.
- Het was hoogzomer en ik liep tot mijn oksels door het hoge gras, strekte mijn armen uit en liet mijn vingers over de grassprieten glijden.
- Hij heeft maar een klein stukje gegleden.
Betekenis en uitleg van glijden
Glijden betekent dat je soepel en zonder veel weerstand over een oppervlak beweegt. Denk aan het glijden van een schaats op ijs of het glijden van een kind van een glijbaan; het gaat altijd gepaard met een zekere snelheid en soepelheid.
Dit woord wordt vaak gebruikt in situaties waarin iets of iemand zich moeiteloos voortbeweegt. Je kunt het zowel letterlijk gebruiken, zoals bij het glijden over een gladde vloer, als figuurlijk, bijvoorbeeld als iemand door het leven glijdt zonder grote obstakels. Glijden heeft vaak een positieve connotatie van gemak en vrijheid.
Voorbeelden
- De kinderen gleden met een grote lach van de glijbaan naar beneden.
- Hij glijdt elegant over het ijs tijdens de schaatswedstrijd.
- Met een flinke vaart glijden de bladeren over het pad in de herfstwind.
Woordoorsprong
Het woord 'glijden' komt van het Oudnederlandse 'glida', wat 'glijden' of 'glijden over' betekende. Het is verwant aan woorden in andere Germaanse talen die een vergelijkbare betekenis hebben.
Veelgestelde vragen over glijden
Wat is de betekenis van glijden?
glijden betekent: (erga) met geringe wrijving gericht voortschuiven
Hoeveel betekenissen heeft glijden?
glijden heeft 2 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Hoe gebruik je glijden in een zin?
Voorbeeld: “Ze waren op hun sleetje van het talud gegleden.”
Etymologie
* In de betekenis van ‘zich met weinig wrijving voortbewegen’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 901