grens

grens betekent: een al dan niet denkbeeldige scheidingslijn

mannelijk/vrouwelijk (de)/ɣrɛns/

Wat is de betekenis van grens?

grens betekent: een al dan niet denkbeeldige scheidingslijn

zelfstandig naamwoord

een al dan niet denkbeeldige scheidingslijn
aardrijkskunde, politiek (aardrijkskunde) (politiek) de raaklijn tussen twee landen
figuurlijk (figuurlijk) uiterste mate (bijv. waarin men zich iets kan veroorloven)

. De grens tussen twee stroomgebieden.
Als we geluk hebben kunnen we morgen de Poolse grens bereiken.
Het was nog donker toen Jack arriveerde om mij met zijn auto naar de Mexicaanse grens brengen.
De anderhalve dag in volkomen isolement die hier genoemd werd, was voor ons drieënhalve dag geworden: De eilanden Schouwen-Duiveland en Goeree-Overflakkee, waartussen de Zeeuws-Zuid- Hollandse grens loopt, werden eigenlijk pas in de loop van maandag ontdekt als de twee gebieden, die het hevigst in nood verkeerden.
Met deze acties is wat mij betreft de grens bereikt.

* In de betekenis van ‘scheidingslijn’ voor het eerst aangetroffen in 1573

De grens is bereikt — De maat is vol, het kan niet nog langer zo doorgaan
Een grens stellen/trekken — Bepalen tot hoever iets mag gaan voordat er wordt ingegrepen

Engelsborder, frontier, limit

Fransfrontière, limite, bord

DuitsGrenze, Grenze, Gemerke

Spaansfrontera, límite, frontera

Italiaansfrontiera, confine

Portugeesfronteiras, fronteira

Russischграница

Chinees国境

Japans国境

Koreaans국경

Arabischحدود

Poolsbrzeg, granica

Zweedsgräns

Deensgrænse